JAAROVERZICHT 2009 |
Januari 2040 - Twee krasse zeventigers zitten aan het ontbijt in rusthuis ’t Meiland in Sint-Truiden en bespreken hun kwaaltjes. De ene, ooit een succesvol rattenvanger en Stadion-DJ klaagt over slapeloze nachten: “As dzje gin oeg taa doet, dan doere de nachte toch lank hé”. Waarop de andere, ooit analist bij GranKanaria: “Joa, Murphy? joeng, dan mot dzje mar denke da dzje terug in 2009 zeit”. “Da’s echt, Krisaias, toen du’den nachten in SenTruin echt lank. Saome bei 2002 was da toch het joar van den esteiveivei da we oos no al dei joare nog het beste herinneren”. Waarop beide oude voetbalfans in hun hoofd aan een lange flashback begonnen langsheen voetbalsuccessen, feestjes, dipjes, maar vooral hoogtepunten. Mijmert u met ze mee ? |
Januari 2009 - S.T.V.V. blijkt tijdens het laatste deel van 2008 het vagevuur van tweede klasse goed verteerd te hebben en stoomt als fiere leider door de competitie van de Exqi League en het nieuwe jaar in, met enkel nog de door Egyptisch geld gesponsorde zelfverklaarde kampioen SK Lierse in het kielzog. Met een weekje vertraging omwille van de afgelaste uitwedstrijd tegen Olympic Charleroi beginnen de geel-blauwen aan het jaar 2009 met een bonus van 3 punten op de Pallieters. In de eerste thuiswestrijd zetten de Kanaries alvast probleemloos Vigor Wuitens Hamme opzij (4-1) en pikt de aan de winterstop van Westerlo overgekomen versterking Wim Mennes alvast een goaltje mee. Meteen na dit eerste succesje volgt weer een weekje rust voor de Kanaries die op hun vrije speeldag concurrent Lierse met één punt zien naderen na een gelijkspel bij FC Luik. S.T.V.V. zelf lijdt daarop thuis ook puntenverlies in een scoreloos gelijkspel met subtopper en eindrondekandidaat FC Antwerp. |
Februari 2009 - De koerskemels uit Lierse naderen en komen zelfs even aan de leiding na een 0-0 tegen KV Oostende, een dag voor S.T.V.V. voor de derby tegen het thuisloze F.C. Luik afzakt naar Le Pairay in Seraing. Bijna worden de Kanaries er de das omgedaan door Peter Van Houdt, die Staaien tijdens de winterstop verruilde voor Club Luik nadat er steeds meer vragen rezen rond zijn levenswandel en professionaliteit. Van Houdt haalde even zijn gram door met een schitterend afstandsschot de gelijkmaker te scoren, maar een bomvol vak Truiense supporters kon uiteindelijk in de 90e minuut toch nog vieren na een heerlijke goal door aanvoerder Delorge en een zucht van verlichting omdat de ploeg er weer in geslaagd was de koppositie te houden. Op een bevroren speelveld volgde dan een eerder moeizame 1-0 zege tegen KV Oostende, hetgeen perspectieven opende aangezien de inhaalmatch tegen Olympic Charleroi er aan kwam, gevolgd door een verplaatsing naar staartploeg Namen. En net die twee wedstrijden bleken de minst geïnspireerde van de Kanaries, die op woensdag roemloos de boot in gingen tegen de Doggen. Toch zorgde de zwakke prestatie voor wat twijfel in het vooruitzicht van de burenstrijd met KVK Tienen. De Suikerjongens waren met hun vliegende start één van de revelaties van het seizoensbegin, maar konden na die onvergetelijke invasie van Truienaars in het Bergéstadion en de bijbehorende winst van S.T.V.V. op een zonnige oktoberzondag het jaar errvoor, de schijn niet meer hoog houden. Toch was het uitkijken met deze subtopper. Na de twee miskleunen in Charleroi en Namen, toonde S.T.V.V. echter in de derby dat het er weer stond en het stuurde de Tiense fusieploeg met een pak voor de broek (5-1) weer naar af. Het laatste doelpunt van die wedstrijd werd door de van Lyra overgenomen Kurt Weuts gescoord, die even nadien echter ook tegen rood aanliep na een al te wilde tackle. |
Maart 2009 - Dat de Kanaries vertrouwen getankt hadden tegen Tienen, werd al snel duidelijk tijdens de aartsmoeilijke verplaatsing naar Doornik, een stevige ploeg die hoog meedraaide in de Exqi-League en op Staaien al haar kunnen getoond had (2-1). Ook nu trok S.T.V.V. met twee doelpunten tegen één aan het langste eind, maar vooral de manier waarop de geel-blauwen, ondanks het vroege uitvallen van Mennes, over Doornik heen walsten was indrukwekkend. Het tweede duel van de maand maart kondigde zich evenzeer aan als een hele klus. AS Eupen mocht dan wel in de kelder van de klassering begonnen zijn aan het jaar 2009, maar de Panda’s hadden zich in geen tijd, dankzij een blik versterkingen, binnengehaald met geld van Italiaanse investeerders, opgewerkt in de rangschikking en moesten qua puntengewin in het jaar 2009 enkel onderdoen voor S.T.V.V. In een hoogstaande wedstrijd haalden de Kanaries met twee doelpunten van Wilmet en één pot van alweer Sidibé het laken naar zich toe en behielden ze een vijfpuntenkloof op Lierse, op acht wedstrijden van het einde en met enkel nog een verplaatsing naar Deinze vóór het duel der titanen in tweede klasse. Wellicht speelde die topwedstrijd al door de hoofden bij de geel-blauwen, want bij dat uitduel tegen het bescheiden KMSK Deinze liet S.T.V.V. een steekje vallen. Het bleef bij een troosteloze 0-0 in het Burgemeester Vandewielestadion. Achtervolger Lierse liet echter alle drie punten liggen in de moeilijke verplaatsing bij KVSK United, zodat S.T.V.V. op 25 maart tegen de Pallieters aan de aftrap kwam met een bonus van zes punten. De druk lag dus vooral bij de bezoekers. In een zinderend spannende wedstrijd voor een vol Staaien toont S.T.V.V. zich de evenknie, zoniet zelfs de betere van de bende die voor het seizoen pretendeerde ‘Samen Kampioen’ te spelen, maar op het ogenblik dat iedereen zich met een scoreloos gelijkspel leek te verzoenen, sloeg het noodlot hard toe. Met ongelooflijke klutsbal scoort de ingevallen Wahed de 0-1 voor Lierse. Geel-zwart weer in de titelrace en geel-blauw bleef eventjes groggy, gefrustreerd, ontgoocheld en met beginnende twijfels op Staaien achter. |
April 2009 - Lang kreeg trainer Brepoels niet voor het nodige oplapwerk, want zijn mannen moesten onmiddellijk weer aan de bak in het hoge Noorden van Limburg. De Gestelsedijk, waar Lierse puntenloos naar huis gestuurd werd, waar Franky Van Der Elst stilaan weer over een volledig fit team beschikte en waar men, na de transfers van Brepoels en Euvrard aan het seizoensbegin, erop gebrand was S.T.V.V. een hakje te zetten… dat was het decor waarin de Kanaries weer overeind krabbelden en de verdere basis legden op weg naar de titel in tweede. Groggy, maar niet knock-out, was de conclusie na een moeilijke wedstrijd, waarin S.T.V.V. sterk verdedigde, weer kon rekenen op een onklopbaar sluitstuk, doelman Mignolet, een doelpunt van de onvermijdbare Sidibé en een beetje geluk. Het belangrijkste was dat S.T.V.V. de nodige mentale veerkracht had getoond. Dit was een sleutelmoment in de laatste rechte lijn naar de titel. Eén weekend later begon de thuismatch tegen Red Star Waasland met halflege tribunes, maar dat had niets te maken met de prestaties van de Kanaries, maar des te meer met het vervroegde beginuur van Virton-Lierse en het feit dat vele S.T.V.V. fans het einde van die match nog gauw op TV meepikten in cafés en kantines. Toen Staaien enkele minuten na het eerste fluitsignaal dan toch begon vol te lopen tot een mooi toeschouwersaantal van rond de 7.000, werd het al snel iedereen duidelijk dat de grote concurrent weer een steek had laten vallen (2-2). Een strafschopdoelpunt van Chimedza in de eerste helft zorgde voor de 1-0, het duo Euvrard-Cantaluppi muilkorfde de topschutter uit de Exqi-League Hervé Onana en een matuur voetballend geheel deed de rest, al gierden de zenuwen door de tribunes op Staaien. Met nog vier matchen te gaan stond S.T.V.V. meer dan ooit in pole positie om de titel binnen te halen, maar als eerstvolgende opdracht wachtte de verraderlijke verplaatsing naar Ronse. Vijf punten was de voorsprong, maar S.T.V.V. moest tegen een stugge tegenstander (0-0 op Staaien eerder dat seizoen) aan de bak zonder topschutter Sidibé (verrekking) en de gechorsten Cantaluppi en Mennes. Guido Brepoels knipperde eens met zijn ogen, plaatste de snelle Wilmet in de speerpunt van de aanval en de geel-blauwe pletwals was weer vertrokken, alsof er geen vuiltje aan de lucht was. Een vroeg doelpunt van Chimedza, een rake kopbal van Daan Vaesen en een goal van Siani zorgden voor een riante 0-3 voorsprong na een half uur en waren meteen het beginsignaal voor een ongezien feestje in het krappe bezoekersvak van SK Ronse. De eerste schuchtere kampioenkreten klonken door te lucht en de Truiense aanhang zong zich in de wolken. Een thuisdoelpunt werd meteen gecounterd door een treffer van “good old” Marc Hendrikx en, omwille van zijn vele glansprestaties en op massale vraag van de supporters, mocht Simon Mignolet een strafschop in twee tijden voorbij zijn overbuurman knallen. De gekte sloeg nu pas echt toe in Sint-Truiden, want de titel was binnen handbereik.
De anders al zo grote vraag naar tickets groeide in het vooruitzicht van de verplaatsing naar SK Beveren uit tot een massale stormloop, want S.T.V.V. kon mits puntenverlies en een eigen zege in het Waasland al aan het feest zijn. Lange files voor het S.T.V.V.-secretariaat en een erg beperkte capaciteit voor de bezoekers, in een stadion dat half in de steigers stond, zorgde ervoor dat vele Kanariefans het zekere voor het onzekere namen en tot in Beveren reden om tickets in voorverkoop te bemachtigen. Ook in de thuisvakken was die avond de aanwezigheid van Kanaries massaal. Brepoels hield vast aan de aanvalslinie van in Ronse, maar bracht wel Cantaluppi en Mennes weer aan de aftrap. Die laatste opende de score voor de Kanaries in de twintigste minuut en weer was er geen houden aan de falanx van Brepoels. Aanval na aanval golfde over de Beverse Freethiel en nog voor het half uur was het ‘game over’ met snelle doelpunten van Chimedza en Siani. Beveren prikte nog wel even terug, maar na rust maakten de ingevallen Sidibé en Wilmet de klus meesterlijk af en prijkte dezelfde 1-5 score als de week voordien in Ronse op het scorebord. Lierse liet geen steek vallen, maar dat deerde de S.T.V.V. fans niet. Op de geïmproviseerde busparking gingen honderden Kanaries uit de bol en werd er gefeest en gezongen. Het feestgedruis groeide uit tot een explosie toen even later ook de spelers en technische staf zich trachtten een weg te banen naar de bus. De helden werden gevierd, geknuffeld, gefeliciteerd en aan de borst gedrukt. Zelfs de Beverse nacht was al even gevorderd voor de hele karavaan bussen zich op gang trok om in Sint-Truiden het feestje verder te zetten. De echte apotheose zou een week later volgen, thuis tegen FC Brussels, waar S.T.V.V. nog enkel op zichzelf en de steun van een uitverkocht Staaien diende te rekenen om zich tot kampioen van de tweede klasse te kronen. In de thuishaven van S.T.V.V. had zich tijdens de eerste maanden van het jaar trouwens ook een hele evolutie voltrokken: van een bouwwerf tot een imposante multifunctionele tribune, waar de laatste hand aan gelegd werd, terwijl op het veld de ploeg een laatste hand legde aan een snelle terugkeer naar eerste. Een nokvol Staaien (met zelfs een gedeelte van het bezoekersvak gereserveerd voor de thuisfans) hield de adem tegen Brussels bijna een uur lang in, tot Sidibé voor de verlossing zorgde door in de rebound een schot van Wilmet tegen de netten te prikken. Geel-blauw was kampioen, gezangen, tranen van geluk, feestvreugde en een half voltooide ereronde… waarna het veld volstroomde met overgelukkige supporters, inderhaast een podium en enkele tapinstallaties werden opgesteld en de heilige grasmatch van Staaien als openluchtfuifzaal voor het feestje van het jaar in dienst werd genomen. |
Mei 2009 - Een feestende geel-blauwe karavaan trekt zich op gang voor een lange tocht door de Ardennen om hulde te brengen aan hun Kanaries voor de laatste wedstrijd op het veld van Excelsior Virton. Een formaliteit, maar eens te meer liep Sint-Truiden leeg voor een verplaatsing van de mannen van Guido Brepoels. Enkele voorposten vertrokken een dag op voorhand op verkenning, in de voormiddag druppelden de eerste fans het knusse stadje binnen, toeterende wagens, feestende fans, verbroedering met de thuissupporters, een limousine, rijkelijk vloeiend bier en de intocht van de supportersbussen. Eén langgerekt feest, waarbij tussendoor nog een wedstrijd werd gespeeld. Die werd met 2-1 verloren, maar geen mens die daarom maalde. Het veldje van Excelsior werd overspoeld door een tweede pitch invasion op een week tijd, de spelers werden rondgedragen en gevierd (met speciale aandacht voor Marc Hendrikx, voor wie spontaan een nieuw contract werd geëist). De Kanaries eindigden met 80 punten, met vijf punten voorsprong, hadden sinds oktober alle druk vanop de leidersplaats weerstaan en speelden bij momenten gewoon goed voetbal, vaak een klasse te sterk voor de tegenstrever. De terechte kampioen werd diezelfde avond nog op een volgestroomde Grote Markt in Sint-Truiden gehuldigd met weer een feestnacht als gevolg. Van een fabuleuze doelman Simon Mignolet over de zeer stabiele verdediging met het centrale duo Cantaluppi-Euvrard, Waegemakers en de jonge Deferm op de backs, de driehoek Mennes-Delorge-Chimedza op het middenveld tot de vleugels met Wilmet, Siani of Hendrikx, tot en met topschutter Sidibé (20 potten !), allemaal waren ze top en verdienden ze de vele lofbetuigingen en gezangen. Graag noteerden wij op het feestje ook enkele legendarische uitspraken, zoals die van Mario Cantaluppi: ‘Wie is de beste ? En wie moet nog acht wedstrijden spelen ?’, maar helemaal onsterfelijk maakte Simon Mignolet zich door, na afloop van het officiële gedeelte, zich terug op het podium te heisen en de kraker van de laatste maanden zelf te zingen: “Nachten in Sin-Truin doere lank”. Een waarheid als een koe voor die zondagavond in mei, maar niemand kon vermoeden dat ook later op het jaar dit de hit op en rond Staaien zou blijven. |
Juni 2009 - Na het feestgedruis en de roes werd het stilaan weer tijd voor de realiteit en die luidde in S.T.V.V. kringen dat men zich op een verantwoorde manier moest versterken met de nodige meerwaardes om de onmiddellijk herroverde plaats in een hervormde eerste klasse te helpen verzekeren. De belangrijke spelers werden op Staaien gehouden, maar Marc Hendrikx, Sander Debroux, Daan Vaesen, Siegerd Degeling en Osman Köse verkastten naar clubs uit tweede klasse. Het was in spanning wachten op de eerste versterkingen. De naam Ludovic Buysens deed niet echt een belletje rinkelen bij velen, maar was toch speler van het seizoen bij het gedegradeerde Mons. Het leek er lange tijd op dat voorzitter Duchâtelet de knip (te) fel op de beurs hield, maar anderzijds zorgde Guido Brepoels voor het nodige tegengewicht door niet zomaar de eerste de beste tester uit een lange rij nobele onbekenden aan te nemen, en uiteindelijk kon men dan toch op Staaien Exqi League topschutter Onana en de veel belovende jonge back van OHL, Dennis Odoi, als versterking binnenrijven. |
Juli 2009 - Helemaal uit de lucht viel de aanwerving van de Braziliaan Alex da Silva, die eerder in onderling overleg met S.T.V.V.-rivaal Genk zijn contract had opgezegd. De technische vaardige voetballer overtuigde in enkele oefenpotten en besliste in België en op Staaien te blijven. Op de deadline van de transferperiode werd dan ook nog de leemte op de linkerflank verder opgevuld met nog een OHL jongere, Nils Schouterden, en huurling Massimo Moia voor de linksachter. Bij Anderlecht slaagde men erin Siani nog voor een jaartje te huren. Na een wisselvallige oefencampagne met bijvoorbeeld een sterke prestatie thuis tegen Heerenveen, maar ook enkele minder goede matchen, was het tijd voor de opening van de competitie, door de kalendermaker op vrijdag 31 juli voorzien met een duel tussen de regerende landskampioen Standard en de kampioen van tweede klasse, S.T.V.V. Heel Sint-Truiden keek reikhalzend uit naar deze burenconfrontatie, maar ook met een beetje een bang hartje. Niet nodig zo bleek, want de Kanaries misten hun debuut niet. Met een schitterende trap deed Cephas Chimedza de netten voor de eerste keer trillen in de Jupiler Pro League editie 2009-2010. Ondanks het feit dat De Camargo deze voorsprong omboog in een achterstand, gaven de Kanaries niet op. Euvrard duwde de gelijkmaker binnen en Simon Mignolet maakte de klus af door de hernomen strafschop van Witsel te redden. Gerechtigheid was geschied en S.T.V.V. had een beetje onverwacht maar niet onverdiend een eerste puntje op zak als nieuwkomer in de hoogste klasse, op het veld van de landskampioen. Een eerste feestje in het nieuwe seizoen werd op gang geblazen door de aanhang. |
Augustus 2009 - Bij de eerste thuiswedstrijd met als achtergrond de vernieuwde accommodatie aan de Tiensesteenweg, mocht S.T.V.V. terug op het hoogste niveau gastheer spelen voor Charleroi en sputterde de geel-blauwe motor nog even (0-0), al konden de Kanaries aanspraak maken op meer. Maar vanaf dan stond er geen maat meer op de manschappen van Guido Brepoels, die in de maand augustus niks meer lieten liggen. Een terechte uitzege op Lokeren (1-2) met knappe potten van Sidibé en Chimedza, werd gevolgd door een wat moeizamere, maar terechte thuisoverwinning tegen Roeselare (1-2). Tussendoor hadden de Kanaries, dankzij de zoveelste blunder van de Belgische Voetbalbond, als enige eersteklasser ook al hun eerste bekerwedstrijd achter de kiezen, met als resultaat een droge 5-0 tegen een moedig Berchem Sport (4e nationale). S.T.V.V. goed op dreef dus, en helemaal dol werd het toen ook tegen KV Mechelen de volle buit meegegraaid werd achter de Kazerne, dankzij een goede organisatie, een schicht van Wilmet en de finishing touch van Sidibé. De Kanariefans genoten van hun revanche op de Kop van Malinois, die iets meer dan een seizoen daarvoor dacht te moeten spotten met de geel-blauwe getrouwen bij de degradatie naar tweede. Een zoveelste polonaise werd ingezet in de tribunes en door de spelers op het veld. De media spraken nog wel over een perfecte hold-up, maar niemand kon ernaast kijken: S.T.V.V. was terug en stormde met een negen op negen naar de hoogste regionen van de rangschikking, met in het vooruitzicht de topper thuis tegen Anderlecht. Inzet: de leidersplaats in eerste nationale. |
September 2009 - zaterdagavond 12 september, 18u. Een bomvol Stayen is klaar voor een historisch duel. Van 1965 was het immers geleden dat S.T.V.V. en Anderlecht een rechtstreeks duel met als inzet de koppositie in de rangschikking uitvochten. Guido Brepoels zorgde er met een morzel Stayengrond voor dat de spelers mentaal klaar waren voor de strijd, het publiek kroop achter het team en vooraleer Anderlecht goed en wel besefte dat de wedstrijd begonnen was, stond het 2-0 achter. Mokerslagen van Chimedza en Sidibé zorgden ervoor dat de paars-witten al vlug in de touwen hingen. Ze krabbelden in de tweede helft nog wel even terug recht met een aansluitingstreffer, maar de Truiense defensie gaf verder geen kik. Heel Haspengouw kirde van de pret en de oorverdovend luide aanhang vierde de leidersplaats van de Kanaries na zes speeldagen in de competitie. De giantkiller had weer toegeslagen en leek op deze historische avond even zelf een giant te worden.
|
Oktober 2009 - ... ging het snel de omgekeerde richting uit met S.T.V.V., met nederlagen thuis tegen Zulte Waregem (1-2), op bezoek bij het bijna failliete Moeskroen (2-1) en thuis tegen AA Gent (1-2). Tijdens beide thuiswedstrijden was een gemiste penalty (Da Silva tegen Zulte Waregem en Wilmet tegen AA Gent) een sleutelmoment in de match, die wellicht wel voor puntenwinst had kunnen zorgen. De nederlaag tegen Moeskroen was, naast een zwakke prestatie van S.T.V.V., ook mede te wijten aan Joeri Van De Velde, bekend van de jarenlange systematische beslissingen in het voordeel van Club Brugge, die de financieel al comateuze thuisploeg een strafschop cadeau deed… al dient gezegd dat de Luxemburgse scheidsrechter Hamer wel erg zijn best deed olijke Joeri te evenaren, toen S.T.V.V. een puike prestatie aan het neerzetten was in het Jan Breydelstadion. Op een kwartier van het einde een doelpunt goedkeuren waarbij er tegelijk sprake is van een fout op de keeper en buitenspel, il faut le faire. Toch dient toegegeven dat oktober een zwarte maand was voor de Kanaries, die er weinig van bakten na de superstart. Ook in de Beker van België liep het al niet van een leien dakje. Derdeklasser Woluwe-Zaventem werd in het begin van maand nog wel opzij geschoven in alweer een extra duel, met dank aan de KBVB. De wedstrijd had eigenlijk nooit mogen doorgaan, want de hemelsluizen waren boven Staaien helemaal open gegaan en het veld leek meer op een zwembad dan een voetbalterrein, maar na een korte onderbreking lied scheidsrechter Boucaut (wellicht onder druk van de Bond omwille van de overvolle kalender) de match toch uitspelen in onverantwoorde omstandigheden. Een kopbaldoelpunt van Sidibé op hoekschop bracht de beslissing en bezorgde S.T.V.V. meteen een nieuw thuisduel tegen Racing Genk in wat voor alle andere eersteklasser de eerste bekerronde was. Net als in de competitie kwam Genk al vlug op voorsprong in een wedstrijd waarin beide ploegen er maar weinig van bakten en een soort voetbal op de mat brachten dat bijna pijn deed aan de ogen. S.T.V.V. trok echter weer aan het kortste eind en zag de rivaal uit het noorden doorstoten naar de volgende ronde. |
November 2009 - En de kelk diende tot op de bodem te worden geledigd. Na de zes achtereenvolgende competitienederlagen in september en oktober volgde een ware pandoering op het Kiel tegen Germinal Beerschot (4-1). Die nederlaag was voornamelijk te wijten aan kwetsuren en schorsingen en illustreerde duidelijk het feit dat deze kern eigenlijk niet breed genoeg is. Een stevige basiself, aangevuld met jongeren, was een keuze van de club, maar het werd in één klap ook duidelijk dat die jongeren uiteraard de ploeg niet kunnen dragen bij afwezigheid van meerdere anciens. De ommekeer volgde thuis tegen Cercle Brugge. In die wedstrijd werd de vrije val afgeremd (1-1) en uiteindelijk werd oktober nog mooi afgesloten, met een memorabele 2-0 overwinning tegen Standard. De regerende kampioen was al in crisis en werd door de Kanaries nog meer met de neus op de feiten gedrukt via een koelbloedig afwerkende Sidibé en een fantastische knal van Wilmet. En u raadt het al, na de 18e competitieoverwinning van 2009, duurde de nachten in Sint-Truin weer lang. |
December 2009 - De maand van de eindejaarsfeesten vormde aanvankelijk nog niet echt een reden om te vieren, met licht tegenallende resultaten voor de Kanaries, die in Charleroi nog wel een punt bijeen schraapten, maar thuis tegen Kortrijk nooit een antwoord vonden op de vroege voorsprong van Kortrijk en het cynische spel van de Leekens-boys (0-2). Toch zou ook ter afsluiting van het jaar S.T.V.V. tonen dat het niet mis staat in eerste klasse, zelfs in de moeilijke winterse omstandigheden van de laatste weken van 2009. Op een besneeuwd veld in Roeselare waren de Kanaries bijna voortdurend baas en boog de ploeg een achterstand in de slotfase om tot een voorsrprong, via alweer een schicht van Wilmet en een Comedy Capers doelpunt van Waegemakers. Helemaal prettig werd het tegen KV Mechelen op de ijspiste van Staaien, waar het Kerstvoetbal op Boxing Day evenzeer smaakte als de beste Kerstkalkoen. Onder impuls van de lichtvoetige Schouterden op de flank werden de Kakkers opgerold en met een pak voor de broek naar huis gestuurd (5-2). Iets minder flitsend ging het eraan toe in de slotmatch van het jaar 2009 bij aartsrivaal Genk, dat echter de organisatie van de Kanaries onder leiding van de nieuwe trainer Vercauteren ook niet ontwricht kreeg. Met wat meer durf had er wellicht mee ingezeten voor de Kanaries, maar weinig supporters die daarom maalden. De fans konden vooral terugblikken op een fantastisch 2009 met een snel vergeten dipje in september en oktober. |
Januari 2010 - Op een half jaar de titel in tweede met verve veroveren en tijdens het volgende half jaar het behoud, als einddoel voor een volledig seizoen gesteld, verzekeren. Het was een fantastisch jaar voor de Kanaries onder leiding van de immer gedreven Guido Brepoels, die door de aanhang op handen wordt gedragen. De club staat nu op een kruispunt. Met de vooropgestelde ambitie reeds gerealiseerd kan men zich veroorloven de objectieven te verlegggen en voorsprong te nemen op de lange termijndoelstelling om deze club weer uit te bouwen tot een stabiele eersteklasser, zodat de hoogbejaarde Murphy? en Krisaias in januari 2040 nog veel meer onvergetelijke jaren kunnen bespreken op hun ouwe dag … Krisaias |
