Racing Genk-STVV
door Tim Vandevelde
Voor al wie STVV een warm hart toedraagt, is de wedstrijd tegen Genk de match van het jaar. STVV mag bij wijze van spreken degraderen, zolang het tegen de eeuwige rivaal uit Midden Limburg wint, is het seizoen geslaagd. Jammer genoeg zijn de zeges van onze Kanaries tegen de Smurfen op één hand te tellen. Meer nog, op Stayen kon het in competitie niet één keer winnen. Pijnlijke cijfers maar het is jammer genoeg de realiteit. Gelukkig hebben we in de Cristal Arena meer kans op slagen.

Hoe die rivaliteit tot stand kwam, heb ik indertijd zelf meegemaakt. Het gebeurde in de lente van 1991. Sint-Truiden ontving Genk op de 33ste speeldag in een degradatietreffen. De winnaar was zeker van het behoud. Ook bij een gelijkspel deden beide ploegen sowieso een goede zaak. STVV putte, ondanks een aartsmoeilijk en wisselvallig seizoen, moed na de ruime zeges tegen Cercle Brugge (0-4) en Antwerp (5-2). De derby was uitverkocht en geelblauw maakte zich op voor een geslaagd optreden. Beide ploegen speelden met een ei in hun broek, wat het spelniveau niet ten goede kwam. Enkel bezoeker Ange N'Gapy vond een gaatje. De Kanaries gingen gedurende de hele wedstrijd op zoek naar de gelijkmaker, maar ze waren te onmondig voor doel. Sint-Truiden verloor, Kortrijk wipte over de Haspengouwers naar de 16de plaats en met een moeilijke trip naar FC Luik, toen in de subtop, op de slotspeeldag leek het kalf verdronken. Zeker toen elke Truienaar besefte dat Cercle Brugge de buren uit Kortrijk niets meer in de weg zou leggen.