STVV-Lokeren
door Tim Thijs

Bij de start van het nieuwe jaar keken STVV en Lokeren elkaar in de ogen. Wat normaal een treffen van dertien in een dozijn zou zijn, kreeg in de aanloop echter wat extra pigment door de omstreden overgang van Jeremy Perbet naar Lokeren en niet naar STVV waarbij hij eerder een persoonlijk akkoord bereikt en getekend had. Staaien had dus meer dan andere jaren belangstelling voor dit duel tussen het nummer 6 en 15.

Bij STVV ontbraken Euvrard en Schouterden door schorsing. Volgens de verwachtingen nam Ludovic Buyssens de plaats van Euvrard achterin over. Meer verrassingen vielen er te noteren op het middenveld waar Chimedza naar de linkerkant verhuisde en Onana in steun van Sidibe speelde. Op rechts kwam Wilmet opnieuw in de ploeg ten nadele van Charai en ook voor Delorge had Guido Brepoels een basisplaats voorzien. STVV dus opnieuw in de oude opstelling met twee verdedigende middenvelders, ondanks de 7/9 die behaald werd in de opstelling met slechts één verdedigende middenvelder.

Bij Lokeren geen Janczyck of Golan meer, maar evenmin Perbet aan de aftrap. Malki speelde als diepe spits en werd gesteund door Mbayo, Carevic en Smajic. Verder ook nog Overmeire en Gueye op het eveneens goed gestoffeerde Lokerse middenveld. Ex-STVV coach Jacky Mathijssen had voor de winterstop vooralsnog niet het goede recept gevonden om Lokeren aan het winnen te brengen. Met twee overwinningen op elf wedstrijden, waarvan één dan nog tegen de juniores van Moeskroen, deed hij het zelfs nog slechter dan zijn voorganger Jankovic. De degradatie/eindronde-zorgen noopten Lambrecht en co. dan ook de transfermarkt op te trekken om het schrijnende scoringsprobleem op te lossen. Met de eerder genoemde Perbet en ook Mokulu vond Lokeren zijn spitsen in tweede klasse, maar het is nog maar de vraag of na het vertrek van Janczyck, met 9 doelpunten zowat de enige vlotscorende Lokerse speler, naar Germinal Beerschot Lokeren versterkt uit deze transferperiode zal komen.

Op het moeilijk bespeelbare veld was het aanvankelijk scheidsrechter Breda die de aandacht naar zich toe trok. Wat volgde was een waterval aan discutabele beslissingen temidden van de gietende regen waarin Lokeren en STVV er niettemin toch het beste van probeerden te maken. Beide ploegen hadden de intentie om te scoren, maar goed voetbal bleek quasi onmogelijk in deze omstandigheden. Na een kleine 20 minuten kon Chimedza Sidibe toch het straatje insturen en de Senegalees poeierde zijn 10de van het seizoen staalhard tegen de netten. Een doelpunt met een reukje, want in de opbouw was Sidibe eerder nogal ongelukkig tegen Doll aangelopen die daardoor uit balans raakte en kreeg hij vervolgens nog eens de bal tegen zijn elleboog aan gespeeld. In beide gevallen zou je kunnen zeggen dat Sidibe weinig schuld treft wegens volledig onvrijwillig, maar evenzeer zou je twee maal kunnen fluiten. Bij Lokeren waren ze in ieder geval niet te spreken over de beslissing van Breda om het doelpunt goed te keuren en in het tumult dat volgde op het doelpunt vielen nog twee gele kaarten.

Nadien trok Lokeren nog meer naar voren, maar miste het via onder meer Mbayo ook in 2010 de nodige koelbloedigheid voor doel. Naarmate de eerste helft vorderde trok STVV steeds verder naar achteren en bracht zo zichzelf in de problemen. Maar eigenlijk is dat geen goede weergave van de feiten. De aanvallend ingestelde spelers bleven hoog genoeg spelen, maar zowel Delorge als Mennes gingen veel te ver inzakken en vlak voor de verdediging spelen  –een oud zeer waar beiden eerder dit seizoen al last van hadden- en daardoor kwam Gueye op het middenveld met een zee van ruimte voor zich waar hij handig gebruik van maakte om de balans in het voordeel van Lokeren te doen kantelen. Vijf minuten voor rust kwam Lokeren dan ook verdiend langszij toen uitgerekend Gueye een doorgekopte hoekschop vol op de slof nam.

Bij de start van de tweede helft bleek de staat van het veld er niet echt op vooruit te zijn gegaan, wat treffend geïllustreerd werd door Sidibe en twee Lokerse spelers die op goed 1 minuut tijd alle drie tegen de vlakte gingen in de zone voor Tribune Oost. In het spelbeeld wijzigde er echter niet veel. Lokeren bleef baas op het middenveld maar onmondig voor doel en STVV had ondanks veel inzet veel  moeite om zijn systeem te ontwikkelen, daar kon ook de inbreng van Charai voor Onana aanvankelijk weinig aan veranderen.

De match leek op een gelijkspel af te stevenen tot Jacky met twee van zijn minder geslaagde ingrepen besloot ons een handje te helpen. Eerst haalde hij Carevic naar de kant voor Muharemovic en vervolgens bracht hij Perbet in de ploeg voor Malki. Dat was zo’n beetje waar het thuispubliek op had zitten wachten en Perbet werd dan ook getrakteerd op een fluitconcert dat normaal gezien enkel de Noorderburen uit Genk te beurt valt. Waarschijnlijk hoopte Jacky op één van die bedenkelijkere reputaties die Staaien rijk is (spitsen die niet kunnen scoren, scoren op Staaien, Genk wint hier om één of andere reden altijd,  spelers die we echt niet moeten hebben, doen het heel goed op Staaien,…), maar dat pakte ditmaal dan toch mooi anders uit. Iedereen meteen terug wakker op en naast het veld en dat was voor STVV het sein om alsnog het laken naar zich toe te trekken. 7 minuten voor tijd schoot Wilmet na een geslaagde combinatie met Chimedza richting doel waar alweer Sidibe zijn lange benen in de baan van het schot gooide en de bal zo in doel devieerde. 2-1 en Stayen alsnog aan het dansen.

Nadien waren de beste pogingen nog voor STVV dat echter verzuimde Lokeren op de counter helemaal uit te tellen. Lokeren wist daar echter helemaal niets meer tegenover te stellen en zo bleven de 3 punten op Stayen.

Een hard werkend maar zelden goed voetballend zette 2010 dus in met een overwinning en blijft zo in de race voor een ticket voor de eerste play off. Voor Lokeren daarentegen blijft het al degradatievoetbal dat de klok slaat en zal de onmondigheid voor doel pijnlijk vertrouwd geweest zijn. Niettemin, na de affaire-Perbet is enig leedvermaak om de miserie van de bandenman en zijn gevolg mij niet geheel vreemd. Goed voetbal was op dit veld nooit een optie, maar bij STVV zal men zich ook wel realiseren dat het beter moet, wil het komend weekend in het Regenboogstadion één of meer punten rapen. Intussen zullen de terreinverzorgers het nodige oplapwerk voor de boeg hebben na de veldslag tegen Lokeren zodat er tegen Westerlo - onder hopelijk betere weersomstandigheden - terug mooi voetbal op een mooie mat gelegd kan worden.

Tot slot nog dit: de nachten  in SinTruin zin wir in’t gank en hoepelijk dure se wir lank !