Roeselare-STVV
door Frederik Swennen

Véél sneeuw, een onbespeelbaar veld, een arbiter met sneeuw in de ogen, zeer weinig volk, twee lange busritten en een occasioneel witteke: jawel, ook België heeft kennis gemaakt met het fenomeen: “Kerstvoetbal”

Het ontbreken van Peter Delorge dwong Brepoels tot wat creativiteit, in een wat omgevormde spelwijze bracht hij Charai op het middenveld. Mennes mocht zijn beste paar longen meenemen richting Schiervelde, zodat de boel toch belopen kon worden.

Had het succes? Reken maar, na enkele minuten mocht Jurgen Sierens al eens richting bal springen. Lange bal van Mignolet op Sidibe, pas richting Charai dewelke een voorzet verstuurde naar Onana maar deze besloot op Sierens’ vuisten. Het Truiense openingsoffensief hield aan, en iets later duwde Sidibe een goede corner (een Truiense rariteit) binnen. 0-1 zou je denken, toch niet, de ref van dienst had de pech om net op dat moment een lading sneeuw in het aangezicht te krijgen. Resultaat was een onterecht afgekeurd doelpunt en een gemiste kans voor Sidibe om tot bij de groten der topschuttersranglijst te geraken. Het openingsoffensief ging door tot een vrije trap van Chimedza uiteen spat op de deklat.

Het was dan aan Roeselare om even het neus aan het venster steken, maar een opgelegde kans voor Disa en een kruisbal die net voorlangs ging, was het maximum dat de West-Vlamingen eruit konden halen. STVV bleef echter meester maar grote kansen kwamen er niet meer, een scrimmage met twee afgeblokte schoten van Onana en Schouterden was nog de grootste mogelijkheid voor de Kanaries.

De tweede helft verliep zeer rustig, op een veld dat er nog slechter bij lag als voor de rust. Eerste kans was er voor de West-Vlamingen, een schot van alweer Disa werd afgeblokt door Waggie. In de 80ste minuut ging de pas opgekomen Nikulic de lijn af, maar De Pever kon de goeie voorzet niet afronden. Niet afronden is echter niet het juiste woord, bij 90 % van de andere doelmannen die een half uur in de koude hadden moeten staan zonder iets te doen, was dit waarschijnlijk wel een doelpunt. Onze Simon kon dat echter voorkomen met een indrukwekkende reflex. De corner die er opvolgde werd dan wel weer op een te gemakkelijke manier binnen gekopt, Nikulic: 1-0.

De STVV-familie dacht dat het over was en zag Roeselare al gevaarlijk kort bijkomen in de rangschikking.
Dat was echter op een geniale ingeving van Wilmet na, Jonathan zag zijn prachtige schot in de linkerkruising vliegen: 1-1. STVV drukte door, en het wonder geschiede, een lucky shot van good old Waggie eindigde op de deklat. Na een vreemde carambole ketste de bal toch nog voor een uitglijdende Sidibe onder de lat in doel, Jurgen wist direct waar de bal was: 1-2 en Dennis Van Wijk dacht dat hij door zijn stoel zakte.

Volgende zaterdag volgt de tweede episode in de kerstvoetbal-saga, hopelijk voor de voetballiefhebber op een betere grasmat en voor STVV met alweer 3 punten.

We hebben alleszins wat waar we vorig jaar voor naar Scherpenheuvel zijn gewandeld, een veilige plaats en zelfs uitzicht op de 1ste play-off.

Ne zoalige kossemis!