Genk-STVV
door Kris Vanmunster

Als sluitstuk van het fantastische voetbaljaar 2009 stond er voor S.T.V.V. een trip naar de grote rivaal Racing Genk op het programma. Na een zes op zes uit de vorige twee wedstrijden kon de stemming bij de geel-blauwe familie niet meer stuk, want met 28 punten lijkt S.T.V.V. al voor het jaareinde zeker van het behoud. Eventuele puntenwinst tegen de kwakkelende ploeg uit Sfeernix zou dan ook de kers op de taart zijn en een extra bonus voor de in 2009 erg verwende S.T.V.V.-fans.

Een meegereisde supporter die zo’n apotheose live wil meemaken, moet zich echter toch nog al wat ongemakken laten welgevallen: de eeuwige files op de invalswegen naar het stadion (hoe wil men hier in ’s hemelsnaam een WK laten doorgaan met 40.000 toeschouwers als men voor een competitiematch met 20.000 aanwezigen al een verkeersinfarct creëert), de modderpoel op de bezoekersparking, de fouilleringen (tot en met controle van de opschriften van de sjaals) om dan te belanden in een overvolle visbokaal (waar men besloten had nog een hoop S.T.V.V. fans met tickets voor de vakken van de thuisploeg bij te droppen), niet bepaald een aangename omgeving voor echte Kanaries. Het kon echter de sfeer en het optimisme bij de aanhang niet intomen.

Toch was het opletten met de underperformers van Genk, want de enige lichtpunten voor de tanende ster uit Midden-Limburg dit seizoen waren net twee zeges op Staaien in de beker en de competitie. De nieuwe trainer van de fusieclub, Franky Vercauteren, had ook nog geen lijn gekregen in het geheel van pseudo-vedetten, en mocht tegen S.T.V.V. nog eens een poging wagen om een driepunter te scoren, met de aanvallers Ogunjimi en Barda in de ploeg die in de eerdere duels S.T.V.V. de doodsteek gaven.

Guido Brepoels behield het vertrouwen in het elftal dat op de sneeuwvlakte van Schiervelde en de ijspiste van Staaien twee zeges veroverde: een erg aanvallend geheel met youngster en matchwinnaar Schouterden, Charai, Onana en regisseur Chimedza in steun van de sterke targetman Sidibe.

Het meeste initiatief in de aanvangsfase van de wedstrijd kwam van de thuisploeg, zonder dat daar erg veel gevaar uit voort kwam. De eerste dreiging kwam echter van een vreemde kopbal van Sidibe die verrassend op de deklat viel.

De Smurfen eisten het meeste balbezit op in het eerste half uur van de wedstrijd, maar de organisatie aan de kant van S.T.V.V. stond er en defensief werd er nauwelijks iets weggegeven tegen een toch al onmondige tegenstrever. Simon Mignolet moest enkel zijn klasse tonen op een afstandsschot van Barda. Buiten die ene poging bleef het meestal bij wat geharrewar voor doel. De S.T.V.V.-verdediging behield de overhand en het in de media op voorhand aangekondigde en opgeblazen duel tussen Ogunjimi en Euvrard verliep in het voordeel van een sterk spelende Vince.

Opbouwend kwam er echter te weinig uit bij S.T.V.V. ondanks de aanvallende intenties. Toch knutselden de Kanaries voor rust één reuzekans in elkaar. Cephas Chimedza toonde een klasseflits, bleek even niet van de bal te zetten door de Smurfen en gaf dan klaarkijkend een heerlijk splijtende pass die Hervé Onana alleen voor doel bracht, maar de koele killer van vorig seizoen bij Waasland kreeg de opgelegde kans niet voorbij het nieuwe Genkse sluitstuk Köteles. Het had zo vlak voor rust een uppercut kunnen geweest zijn voor een tegenstander die al een hele competitie een reus op lemen voetben blijkt te zijn.

Bij het begin van de tweede helft bracht Guido Brepoels Wilmet voor Onana, maar ook dat bracht geen verdere zoden aan de dijk en de wedstrijd verwaterde verder met een zeldzame halve kans voor een machteloos Genk en te weinig durf aan S.T.V.V. kant om een tegenstrever die al een heel seizoen in de touwen hangt, volledig af te maken. De Kanaries creëerden te weinig om aanspraak te maken op meer dan een brilscore, hetgeen dan uiteindelijk ook het logische eindresultaat was van een zwakke wedstrijd. Vooral als je bij het geheel nog een veelfluiter à la De Bleeckere voegt, die er voor zorgt dat de wedstrijd om de haverklap stilligt.

De Limburgse derby bleek dus uiteindelijk een mager beestje, zowel op het veld als in de tribunes (je kan nu echt wel die Cristal Arena beter terug omdopen naar Sfeernix).

De S.T.V.V. -fans lieten zich dit het minst aan het hart komen, gezien de recente prestaties, en lieten nog éénmaal de hit van het jaar in de leeglopenden tribunes weerklinken: ‘nachten in Sint-Truin doere lank’. Van feeststemming was er bij de tegenstrever en aartsrivaal niet het minste spoor. Hopelijk blijft de situatie voor beide ploegen in de huidige richting evolueren in 2010.

Tot slot blijft de vraag waarom S.T.V.V. de vertrouwde blauwe broekjes op de gele shirts moest omwisselen voor wit. Durfden de Smurfjes geen witte broeken dragen zoals voorheen gebruikelijk was, omdat men vreesde dat de angst voor de Kanaries te snel zichtbaar zou worden of was het een poging van een fusieploegje met weinig gevoel voor traditie om S.T.V.V. in de oude kleuren van Genk te dwingen om zo het tij te doen keren ? In ieder geval wensen de Zuiderburen de all blues van tegenwoordig nog een spannende degradatiestrijd toe.

Krisaias